Germaanse geneeskunde
<<<   Index ervaringsverhalen   >>>

Parkinson, opgelet, in ervaringsverhalen kan over meer dan een conflict gesproken worden.
Morbus Parkinson

Morbus Parkinson
een hangende genezing

korte informatie
Dr. med. Ryke Geerd Hamer

De zogenaamde ziekte parkinson is eigenlijk geen ziekte zoals in de huidige zin, maar ďalleen maarĒ een hangende genezing die niet tot een eind komt.

In de Germaanse Geneeskunde is elke zogenaamde ĒziekteĒ een deel van een tweefasig gebeuren, voor zover het tot een oplossing van het conflict komt. Normaal bij elke zogenaamde ďziekteĒ is het zo dat je steeds een DHS hebt, en na het DHS een sympathicotone fase hebt, en als het dan tot een conflict oplossing komt, ook een vagetone herstelfase volgt, begeleidt door een epileptische of epileptoÔde crisis.

Komt het echter niet tot een oplossing, dan blijft de conflict activiteit bestaan, en blijft dan eenfasig.
Dat kan betekenen dat de zogenaamde ziekte in een cachexie (extreme magerheid) uitmond, of het organisme redt het om het conflict omlaag (minder actief) te transformeren, dan blijft het actief, maar niet zo hevig.

Een conflict kan echter ook recidiverend zijn, en dan zijn er twee mogelijkheden:
Er is alleen conflict activiteit, afgelost met kleine of korte herstelfases, dan spreken we van een chronische recidiverende conflict status.
Het conflict lijkt gedurig in oplossing, komt echter niet ten einde, omdat het steeds weer tot een conflict recidief komt (hangende genezing).
De tweede optie is er bij morbus parkinson aan de hand, waarbij de patiŽnt gewoonlijk zijn tremor (schudbeweging = epilept.aanval) heeft, die een vorm van de epileptische aanval in de helingsfase is, oftewel een heling van een motorisch conflict, vaak de handspieren.

's Nachts bijvoorbeeld droomt de patiŽnt over zijn conflict, kort maar heftig.
De helingsfase duur b.v. 23u58min., het conflict recidief bedraagt dan 2 min. en toch komt het conflict niet ten einde.
We spreken dan van een hangende genezing, wat overeenkomt met een chronisch recidiverend conflict, behalve dat de tijdsverhoudingen anders zijn.
Het is voortdurend in genezing, kort door conflict recidives onderbroken, oftewel het kort terug keren van het oorspronkelijke conflict.
Volgens het ontogenetisch systeem van de tumoren en kanker-equivalenten vertonen alle cellen en organen die zich uit het buitenste (ectoderm) kiemblad ontwikkelt hebben in de conflict actieve fase celvermindering (necrosen, ulcera), of bij de zogenaamde kanker-equivalenten (alles wat geen kanker is, is kanker-equivalent) een functie aantasting of functie uitval, b.v. Verlammingen.

Bij alle motorische verlammingen, net als bij het skelet of bij de sensorische verlammingen geld de L/R handigheid.
Bij rechtshandigen hebben alle spieren van de rechterzijde betrekking op de partner of die je als partner beschouwd, alle spieren van de linkerzijde hebben betrekking op de eigen kinderen of eigen moeder.

Bij linkshandigen is dit precies omgekeerd.
Bij tweezijdige verlammingen hebben beide groepen hun aandeel, ook bij het DHS (ten minste in gedachten).

Ieder spier en spiergroep heeft zijn eigen conflict betekenis.
Met de strekzijde van het been b.v. duwt de rechtshandige de partner weg, met de buigzijde omarmt hij hem.

Om uitzonderingen gaat het als er een bepaalde spier toevallig geraakt wordt b.v. als iemand bij een aanrijding met zijn voet in de veiligheidsgordel is blijven steken en over de kop slaat.
Dan heeft dat natuurlijk b.v. bij een rechtshandige als het de linkervoet is niets met zijn kinderen of zijn moeder te maken.

Er zijn twee soorten verlammingen:
1e motorische die zich in het motorische schors centrum van de gyrus praecentralis bevinden.
2e Sensorisch die zicht in het sensorische schors centrum van de gyrus postcentralis bevinden.
Daardoor is de weg naar de centripedaal besturing geblokkeerd.

De conflict-inhouden zijn natuurlijk verschillend.
Bij de motorische conflicten is het altijd een conflict van niet kunnen ontkomen of niet mee kunnen komen(benen), of niet vasthouden of afweren kunnen (armen, handen), of niet uitwijken kunnen (schouder- en rugspieren), niet meer voor of achteruit kunnen (verlamming van de benen).

In de conflict actieve fase, vanaf het begin van het DHS zien we een toenemende verlamming, afhankelijk van de conflictactiviteit.
Er gaan steeds minder of geen impulsen meer naar de dwarsgestreepte spieren van het motorische schorscentrum van de grote hersenen uit.
Het kunnen enkele spieren, hele spiergroepen of hele ledematen betreffen. De verlamming is helemaal niet pijnlijk.
In het motorisch schorscentrum zie op het ComputerTomogram(CT) van de hersenen zogenaamde schietschijf ringen(Hamerse Haarden).

Komt het tot een oplossing van het motorische conflict, dan komen deze schietschijfringen in hersenoedeem.
Daardoor wordt de motorische verstoring in elke pcl-fase(herstelfase) verergerd, schijnbaar slechter.
Ook komt er altijd een epileptische krampaanval, zodoende heeft elke pcl-fase, voor zover niet onderbroken door recidief, op het hoogtepunt van de herstelfase een epileptische crisis met clonische of tonisch-clonische spiertrekkingen of krampen.
Aan het eind van de herstelfase komen de spierfuncties geleidelijk terug.

De oude opvatting dat er bij deze epileptische aanvallen hersencellen beschadigden was fout.
Feit is alleen dat de betreffende Hamerse Haard in de hersenen met littekenweefsel heelt.
Dit is zo bij alle SBS speciaal programma's met veelvuldig recidief.
Elke ziekte heeft zijn eigen bepaalde pcl symptomen, die bij de conflictoplossing in gang gezet worden.

Hoe onbekommerd en eenvoudig onze hersenchirurgie met dit facultatieve weten omging, zie je aan het voortdurend weg opereren van deze Epileptische Haarden. Dit voerde natuurlijk telkens tot verlamming van de betroffen spiergroep.

Bij Morbus Parkinson komt het echter niet tot een afsluitende genezing, we spreken daarom van een hangende genezing.
Bijvoorbeeld: een rechtshandige patiŽnt droomde elke nacht van gebeurtenis uit het oorlogsjaar 1944.
Partisanen hadden een groep Duitse soldaten vanuit een hinderlaag overvallen. Vervolgens omringden de soldaten het dorp en riepen de bevolking op om de partisanen te verraden. Als pressiemiddel haalden ze vrouw en kind van een vermeende partisaan naar buiten en dreigden ze beide dood te schieten. Toen er niets gebeurde gaf de beste vriend van de patiŽnt het bevel de executie uit te voeren.
Als ze hun geweer op de vrouw richten sprong de patiŽnt als jonge soldaat naar voren, schudde zijn kameraden aan de schouder en riep ďJij onmens dat kun je toch niet doenĒ.
De bevel hebbende officier negeerde het voorval, omdat op verhindering de doodstraf stond, maar de executie vond desondanks plaats.

Deze scene droomde de patiŽnt elke nacht opnieuw... en de volgende dag had hij dan een parkinson tremor in de rechterhand en rechterarm, waarmee hij zijn kameraden aan de schouder wegtrekken wilde.
Nadat de patiŽnt deze verschrikkelijke ervaring ďuitwerkenĒkon verdwenen geleidelijk de dromen en ook de parkinson.
Nu is de patiŽnt ervan genezen

Het grote gevaar is dat de patiŽnten door de diagnose schok een tweede motorisch conflict leiden.
Zoals b.v. bij de diagnose multiple sclerose ďU hebt MS en kunt nooit meer lopenĒ, of overeenkomstig.
Daardoor leidt de patiŽnt onmiddellijk een tweede conflict ďhet nooit meer kunnen lopenĒ, dat meestal definitief door het geloven van de patiŽnt van de diagnose, die eigenlijk niet klopte, als posthypnotisch engram blijft kleven, en de patiŽnt daardoor voor therapie heel moeilijk toegankelijk maakt.
Ook 70-80% van de zogenaamde dwarslaesies vallen hier onder.

Bij door de hersenschors gestuurde sensorische doofheid van de huid gaat, daar het platenepitheel onwikkelingshistorisch terug gebouwd werd, telkens met ulceratie van de betroffen platenepitheellaag vergezeld.
Dit met uitzondering van het op het periost liggende sensorische zenuwcomplex.
Hier is de angst:
--van het niet kunnen voelen
wat in de natuur meest dodelijk is;
--van lichamelijk contact verlies,
verlatingsangst
--in de steek gelaten voelen, afgezonderd zijn
--geen contact meer hebben met de bijbehorende familie, roedel, horde, kudde enz.

De herstelfase toont dan telkens de in haar veelvoudige vorm optredende netelroos(galbulten) en verder de onder hyperaesthesie (hoog gevoelig), zwelling en bloeding geassocieerde genezing van de ulcera of neurodermitis (ook vaak eczeem genoemd).
Bij de epileptoide crisis zien we ongetwijfeld een abcense, die een enkele keer zelfs dagen kan aanhouden.
Van alle motorische verlammingen, of zoals tot op heden multiple sclerose, spieratrofie, ASL=Amyotrofe lateraalsclerose, of zogenaamde ďblanke, bleekĒ beroerte, of ook morbus parkinson genoemd, is het ontstaan na de 5 biologische wetten van de Germaanse Geneeskunde verklaarbaar, en je kunt ze met het begrijpen van de 5 biologische natuurwetten ook precies zo weer laten verdwijnen.