Germaanse geneeskunde
<<<   Index ervaringsverhalen   >>>

Longblaasjes, opgelet, in ervaringsverhalen kan over meer dan een conflict gesproken worden.
Longalveoli (longblaasjes).

DATUM:
mei 2011
CLIňNT: 47-jarige, linkshandige man.
Subjectieve klacht: de cliŽnt kwam voor een regelmatig ingepland routineonderzoek.
Hij vertelde dat hij 3 weken geleden, een paar dagen voor een vakantie, plotseling hevige symptomen kreeg zoals koorts, aanhoudende hoest met slijm en sputum, nachtzweet en koude rillingen. Hij zei dat hij zich werkelijk ďziekĒ voelde en dat hij antibiotica innam ďom zich tijdens zijn vakantie beter te voelenĒ.
Hij gaf aan, dat hij zich tijdens de vakantie beter voelde en de tijd met zijn gezin kon genieten.
Helaas kwamen de symptomen een paar dagen na thuiskomst terug.

Observatie: hij had een lichte hoest en een lichte verstopping van de voorhoofdsholte.
Aangedane organen: longalveoli (longblaasjes):
Embryonaal kiemblad: endoderm Hersencontrolecentrum: hersenstam.

GNM uitleg: aanhoudende hoest met slijm/sputum, nachtzweet, koorts; doodsangstconflict,
dat vermeerdering van longalveoli veroorzaakt wat de longcapaciteit vergroot zodat meer zuurstof
kan worden verwerkt.
De cliŽnt is momenteel in genezingsfase A, met mogelijke sporen, die zijn symptomen onlangs opnieuw activeerden.
Hij zal het oorspronkelijke conflict moeten identificeren, samen met de ermee geassocieerde sporen, om het Biologische Speciaal Programma (SBS) te beŽindigen.

GNM begrip: de cliŽnt begreep de uitleg en we beseften dat zijn conflict ongeveer 9 maanden
geleden moest zijn gebeurd.
Helaas kon hij het verband niet leggen toen de symptomen zich de eerste keer voordeden.
Hier zijn de details van zijn verhaal: circa 9 maanden geleden in augustus 2010, kwam de cliŽnt naar ons toe voor zijn maandelijkse consult.
Hij vertelde dat hij op dat moment nogal van zijn stuk was door gebeurtenissen de dag vůůr zijn bezoek.
Hij zei dat hij tijdens de spits met een vriend/collega op de autoweg reed, op weg naar het werk - zij kwamen uit een cafť - toen zijn vriend in zijn auto een hartaanval kreeg.
Hij vertelde dat hij de auto aan de kant zette en stoptekens gaf aan iedereen om te helpen.
Gelukkig stopte een brandweerman die net geen dienst had en belde 112.
Maar zijn vriend raakte steeds weer bewusteloos en tenslotte stopte zijn ademhaling en lag hij onderuitgezakt in zijn auto.
Hij herinnerde zich dat hij een paar keer op de borstkas van zijn vriend ďstompteĒ en dat zijn vriend na ťťn bepaalde duw, langzaam begon te hoesten, te ademen en weer tot bewustzijn te komen maar hij was verward en gedesoriŽnteerd.
Hij zei dat de ambulance vanwege de spits op de grote weg langer nodig had om te komen, maar dat zijn vriend uiteindelijk naar het ziekenhuis werd gebracht en stabiel was.
De cliŽnt was zichtbaar in een shock (zijn DHS).

Hij herinnerde zich, dat hij die dag niet goed kon functioneren en de dag vrij moest nemen om zijn
hoofd weer helder te krijgen, omdat het voorval zich steeds weer voor zijn geest afspeelde.
Wij richtten ons erop, dat hij het conflict moest relativeren en erover moest praten, en ten slotte ook met zijn vriend erover moest praten, om er zeker van te zijn dat hij in orde was.
De cliŽnt was ook voorbereid op de mogelijke symptomen die zich zouden kunnen voordoen zodra zijn lichaam de genezingsfase zou ingaan, met andere woorden; wanneer het conflict voor hem volledig is opgelost.
Wij zagen de cliŽnt sinds het ongeluk elke 4-6 weken en vroegen altijd, hoe het met zijn vriend ging en of hij al iets van de genezingssymptomen, die wij hadden besproken, had gemerkt.
Maar ondanks het bezoek bij zijn vriend in het ziekenhuis, en ten slotte bij hem thuis, Ťn ondanks
dat hij wist dat de vriend in orde was loste zijn conflict niet volledig op tot 3 weken geleden, voor zijn
vakantie.
Hij herinnerde zich nu dat hij - voordat hij zijn eerste symptomen van hoest en algemene ďmalaiseĒ kreeg zijn vriend voor de lunch ontmoette.
Hij herinnerde zich ook dat zijn vriend tegen hem zei dat het de eerste keer was dat zij in zijn auto samen waren sinds de hartaanval 9 maanden geleden!
Dit beŽindigde hoogstwaarschijnlijk het Biologische Speciaal Programma (SBS) en bracht
hem meteen in genezingsfase A.
Helaas kon hij in die tijd het verband nog niet leggen, en de antibioticum onderbrak de genezingsfase waardoor de symptomen tijdelijk verdwenen.
Toen hij terugkwam vertelde hij zijn vriend weer tijdens een lunch (spoor) te hebben ontmoet waardoor de symptomen zich opnieuw manifesteerden.

Resultaat: de cliŽnt begreep de uitleg van zijn symptomen en gaf aan, dat hij nu in staat is, het
hele voorval achter zich te laten, om zijn SBS af te ronden.
Hij werd er ook aan herinnerd zich bewust te zijn van andere mogelijke sporen zoals het cafť dat zij hadden bezocht, enz. en om deze in verband te brengen met het oorspronkelijke incident van 9 maanden geleden om chronische of terugkerende symptomen te vermijden.
Er zijn algemene technieken en sinus drainage toegepast om zijn energie weer in balans te brengen en zich comfortabel te voelen terwijl het SBS werd afgerond.


Longkanker en longtuberculose

Na de beŽindiging van zowel de eerste als de tweede wereldoorlog, waren er epidemieŽn van  long-TBC. Het conflict dat is verbonden met de longen is het doodsangstconflict De doodsangst staat biologisch gezien symbool voor het ďniet kunnen ademhalenĒ. Dus op het moment dat een individu een doodsangst ervaart, beginnen de longen extra longalveolen te vormen om meer zuurstof op te kunnen nemen, een situatie die bij ons bekend staat als longkanker. De biologische zin van deze reactie van het lichaam is: door het vormen van extra cellen wordt de longcapaciteit verhoogd, om de persoon in kwestie beter in staat te stellen te vechten of te vluchten. Daar het lichaam bezig is met een overlevingsprogramma, is het logisch dat er in deze conflictactive fase geen ziektesymptomen zullen voorkomen. In tegendeel: er is extra energie voorradig. Maar dit verandert in de genezingsfase: op het moment dat het conflict niet meer bestaat (het is opgelost), begint de afbraak van het teveel aan longcellen met behulp van tubercula bacteriŽn. Nu zien we de typische symptomen van longtuberculose met TBC bacteriŽn in het opgehoeste sputum, eventueel gecombineerd met bloed. De pijnlijke hoest zorgt voor de eliminatie van de atbraakproducten en gaat gepaard met nachtzweet. Koorts en grote vermoeidheid. De intensiteit en de duur van de genezingssymptomen hangen af van de intensiteit en de duur van de conflictactieve fase. Als deze symptomen lang aanhouden en erg intens zijn, dan kunnen gevaarlijke complicaties optreden en is het ook mogelijk dat iemand eraan bezwijkt. Gedurende de 4 jaren van de 1 e wereldoorlog, leden miljoenen mensen regelmatig onder ťťn of andere vorm van doodsangst. Na het beŽindigen van de oorlog kwamen al deze mensen in de genezingsfase, wat de TBC-epidemie van 1918 verklaart. Bet afbraakproduct van cellen bestaat voor een groot gedeelte uit eiwitten. Wanneer er sprake is van een groot eiwitverlies kan eiwitdeficiŽntie ontstaan, wat vervolgens weer kan leiden tot de dood. De mensen leefden in die tijd in grote armoede en hadden geen eiwitrijke voeding, waardoor het verlies niet aangevuld werd. In combinatie met de algemene zwakke lichamelijke conditie door Wol. Is het dus niet verwonderlijk dat vele mensen deze genezingsfase niet overleefden.
Aan het einde van won gebeurde hetzelfde, maar toen werd er voor het eerst antibiotica  gegeven tegen de TBC-bacteriŽn. Dat dit antibioticum leek te werken komt, doordat het de bacteriŽn vernietigde, die nodig waren voor de afbraak van de tumor. De ziektesymptomen werden met succes onderdrukt, maar de longtumor bleef zitten en werd ingekapseld. Later kwamen deze tumoren bij vele mensen gedurende routinecontroles aan het licht.
Wat we hieruit kunnen afleiden is, dat epidemieŽn en pandemieŽn ontstaan als grote aantallen mensen massaal de genezingsfase ingaan van eenzelfde conflict. Zo was er na 11 september 200 1 sprake van een epidemie van longkanker in de omgeving van New York. Vanuit het gezichtspunt van de Germaanse Geneeskunde is dit een logisch gevolg van de paniek die volgde op de vernietiging van de ďTwin TowersĒ. Volgens officiŽle instanties waren stof- en puindeeltje verantwoordelijk voor dit verschijnsel.


Longontsteking
Longontsteking is een ontsteking van de bronchiŽn. De bekleding van de bronchiŽn wordt gestuurd door de hersenenschors en reageert in de confl.ictactieve fase met een betekenisvol verlies van cellen. Het conflict, dat verbonden is aan deze weefsels, is een territoriumangst conflict. Deze angst heeft iets te maken met onze eigen domein, dus angsten thuis, angsten op het werk, etc. Maar het is ook verbonden aan het gebied waar we leven. In oorlogsgebieden heerst veel angst: men voelt zich niet veilig in de eigen leefomgeving. De biologische zin van het weefselverlies in de bronchiŽn is het verwijden van de luchtwegen om meer zuurstof door te laten. Ook nu gaat het lichaam dus beter functioneren.
Op het moment dat het conflict wordt opgelost, wordt het gebied waar cellen zijn afgebroken, opnieuwopgevuld. Deze celtoename gaat gepaard met zwellingen door het vasthouden van vocht; spasmen, waardoor pijnlijke (droge) hoest ontstaat; ontstekingen (bronchitis) en (hoge) koorts. Afhankelijk van de intensiteit van de helingsfase kunnen de symptomen variŽren van een lichte hoest, via bronchitis, tot een ernstige longontsteking. Er kunnen zich daarbij complicaties voordoen door de zwellingen in de bronchiŽn, de hoge koorts en de heftige ontstekingen.



Longontsteking

In een gesprek met een moeder van een 6-jarig zoontje, kwam ter sprake dat hij bijna nooit een jas aan wilde. Zijn moeder maakte zich hier zorgen over omdat hij daardoor kou zou vatten. Ze vertelde me dat hij een keer longontsteking had gehad, omdat hij zonder jas met zijn vader naar de Carnavalsoptocht was gegaan. Ik zei haar dat ik dat moeilijk kon geloven en vroeg haar of er soms iets was gebeurd tijdens die carnavalsoptocht. En inderdaad: hij was zijn vader kwijt geraakt. Twee uur lang waren ze naar hem op zoek geweest voordat ze hem vonden. De volgende dag begon hij te hoesten en al snel werd het een stevige longontsteking. Oe link naar de vergeten jas werd gelegd, maar niet naar het kwijt raken van zijn vader, wat voor een 6-jarige een behoorlijk traumatische ervaring is.
Dit zijn overtuigingen die wij allemaal kennen vanuit onze jeugd, maar die door de Germaanse Geneeskunde niet onderschreven worden. Je wordt niet ziek van de kou, je wordt ziek als er iets gebeurt dat je angst aan jaagt.