Germaanse geneeskunde
<<<   Index ervaringsverhalen   >>>

Gewrichten, opgelet, in ervaringsverhalen kan over meer dan een conflict gesproken worden.
Pijn in linker knie.

DATUM:
maart 2011
CLIENT: 58 jarige rechtshandige man.
Subjectieve klacht: pijn aan de linker binnenkant van de knie.
De cliŽnt vertelde dat de knie ongeveer een week lang pijnlijk is en af toe een zwelling te zien is.
Hij zei dat hij afgelopen woensdag wakker werd met pijn in de knie en niet kon lopen zonder te hinken.

Observatie: de cliŽnt liep enigszins mank door de linkerknie. De knie was licht gezwollen.
Hij kon de linkerknie ook minder goed buigen.
De cliŽnt was gevoelig voor aanraking rond de spieren en pezen van de linker knie.
Aangedane organen: Spieren en pezen van de linkerknie
Embryonaal kiemblad: new mesoderm Hersencontrolecentrum: cerebrale medulla

GNM uitleg: knie: conflict inbreuk eigenwaarde verband houdend met het niet afdoende
kunnen presteren (ďniet zo snel of sterk zijn zoals ik zou kunnenĒ)
dat necrose veroorzaakt
van de dwarsgestreepte spieren van de linkerknie.
De zin van het Biologische Speciaal Programma (SBS) ligt in de spierversterking, om de prestatie te verhogen.
De cliŽnt is momenteel in de genezingsfase A of mogelijk in een hangende genezing omdat hij vertelt dat de pijn in de knie nu een week heeft geduurd en op sommige dagen erger was dan op andere dagen waardoor hij meer mank liep.
Zijn oorspronkelijke conflict moet worden geÔdentificeerd en hij moet zich bewust worden er zeker van te zijn dat het conflict volledig is opgelost zodat het SBS-programma kan eindigen en
de genezing afgerond.
Het feit dat de linker knie is aangedaan, wil zeggen dat het conflict van doen heeft met een situatie
in relatie tot de moeder of kind(eren) van de cliŽnt.

GNM begrip: na bespreking van het betrokken conflict vertelde de client dat hij in januari 2011 een
reeks hartonderzoeken moest laten doen.
Hij zei dat hij de afgelopen paar weken een hartmonitor moest dragen en dat zijn huisarts had gezegd het rustig aan te doen totdat de resultaten van de harttests binnen waren (zijn DHS).

De cliŽnt is een heel actief en over het algemeen gezond persoon. Hij vertelde dat het moeilijk voor hem was vanwege de hartmonitor helemaal niet aan fitness te kunnen doen. In plaats daarvan besloot hij minder intensieve fitness te doen.
Toen hem gevraagd werd dit uit te leggen gaf hij toe dat hij bv. gewoonlijk het elliptische cardio oefenapparaat op intensiteitsniveau7-8 zou zetten maar dat hij het vanwege de hartmonitor de laatste dagen slechts op niveau 3 zette en zich daar over gefrustreerd voelde.
Ik bevroeg de cliŽnt toen t.a.v. die dinsdagnacht voordat de pijn in de knie begon.
Hij vertelde dat hij had besloten de intensiteit van het elliptische apparaat op te voeren naar niveau 6-7 om te zien hoe hij zich dan voelde.
Hij zei dat hij zich die nacht prima voelde en de volgende ochtend wakker werd met hevige pijn in de linker knie en zwelling aan de knie.
Hem werd uitgelegd dat hij zijn ďprestatieconflictĒ dinsdagnacht had opgelost omdat hij het elliptische apparaat zonder enig probleem op het normale intensiteitsniveau had kunnen gebruiken.
Zijn lichaam kwam toen in de genezingsfase A wat samengaat met pijn, ontsteking en zwelling.
Hij kan op een paar sporen terecht zijn gekomen sinds de pijn in de knie optrad waarbij de pijn op zich ook een mogelijk spoor kan zijn.
Hij zei dat hij volgende week een driedaagse golfvakantie heeft gepland en dat hij zich zorgen maakte of zijn knie dat wel kon uithouden.
Toen hij werd gevraagd in hoeverre zijn ďprestatieconflictĒ te maken had met zijn moeder of kinderen, zei hij dat - als hij nadacht over fit en gezond blijven - dit deed om ook verder voor zijn kinderen te kunnen zorgen.
Daarom tastte het hem als rechtshandige man zijn linker knie aan.

Resultaat: de cliŽnt begreep de uitleg en kreeg het advies de pijn in de knie met de genezing te associŽren.
Hij werd er toe aangespoord de knie tijd te geven om te genezen en het de volgende dagen wat rustig aan te doen.
Op zijn aangedane knie werd manuele zachte massage toegepast en hij kreeg het advies wat ijs op de knie te leggen en het been wat hoger te houden als er een zwelling zou ontstaan.
De cliŽnt zegde zijn volgende afspraak van vier dagen later af.
Een vervolg telefoontje twee weken later toonde aan dat zijn pijn in de knie twee dagen na het consult was verdwenen.
Hij zei dat hij na twee dagen al zijn normale activiteiten weer kon oppakken.
Hij vertelde dat hij een geweldige golfvakantie had gehad en helemaal geen problemen heeft
ondervonden met zijn knieŽn. 
Hij zei dat hij van zijn arts groen licht had gekregen en dat er vanuit de onderzoeken geen wezenlijke hartproblemen zijn aangetoond.



Versleten knie

Hallo Helmut,

met de ervaringsberichten brengt men de GNM het beste nabij. Daarom wil ik ook iets daaraan bijdragen.

Het speelde zich ongeveer in 1996 af. Ik kon amper lopen door sterke pijn in beide knieŽn en moest zelfs af en toe gaan zitten wanneer de pijn te heftig werd. En dat met 26 jaar. Ik had in de tijd ervoor 6 dagen per week sport bedreven. Tennis en aerobic.

Ik ben rechtshandig wat hier echter om het even is, omdat uiteindelijk beide zijden betroffen waren en dus zowel de moeder/kind-zijde als de partnerzijde.

Ik ging vervolgens naar de eerste arts en die vond ook direct een diagnose, het kraakbeen was sterk 'versleten' en gaf me om te beginnen pijnstillers. Het werd echter niet beter. Dan was er ook nog kraakbeenmiddel, die men kon inspuiten en ook preparaten voor de kraakbeenopbouw om te slikken, maar niets hielp. Ook talrijke andere artsen konden niet helpen.

Zonder medisch ingrijpen ging de pijn in het daarop volgende jaar weer helemaal weg.

Dan leerde ik ongeveer 3 jaar geleden de GNM kennen en omdat het toch het meest eenvoudig is om zijn eigen ziekten eens aan de hand van de tabel te controleren, begon ik daarmee aan de hand van dit geval.

Ik ben ook snel op het conflict gekomen. Zoals ik reeds schreef, speelde ik veel tennis, ook in team en tegen andere verenigingen.

Het cruciale moment was dat ik mijn huidige vrouw in 1995 leerde kennen en tennis interesseerde me vanaf dat moment niet meer zo. Ik heb daardoor alle spelen die kon verliezen verloren. Om het even of het een enkel- of een dubbelspel was. Dat was voor mij natuurlijk zeer onaangenaam, maar ik had werkelijk geen interesse meer voor tennis. Het team wilde me desondanks nog in dit seizoen laten meespelen. Dus verloor ik verder alle spelen totdat ik er dan gelukkig een streep onder zette en het tennisracket aan de wilgen hing.

Het was echter ook zeer onaangenaam dat nu in de ranglijst voordat ik stopte, de jonge spelers kwamen en met mij wedstrijden voor de ranglijst wilde spelen.

Voorheen zou niemand van hun dat gewaagd hebben. Als ik erover nadenk, dat was eigenlijk het pijnlijkste van de hele zaak, die jonge spelers die ik voorheen nog als 'ontbijt' van het veld zou hebben gespeeld.
Mijn vrouw en mijn ouders waren meestal bij de spelen aanwezig. Vandaar de betroffenheid van de moeder- en de partnerzijde, waarbij op de partnerzijde natuurlijk ook het team behoorde. Zij hadden uiteindelijk hoge verwachtingen van mij gehad.

Toen ik dan niets meer met tennis had te maken en er een paar maanden voorbij waren, begon het met de pijn. Destijds was ik verbaasd: geen sport meer en nu komt de pijn. Nu weet ik dat bij botten en kraakbeen, dus bij eigenwaarde-inbreuken de genezingsfase de pijnlijke tijd is.

Wat mij nog altijd diep aangrijpt, als ik met het weten van de GNM aan deze tijd terugdenk, is dat ik nog tot de gelukkigen behoor. Want kraakbeen is slechts een lichte eigenwaarde-inbreuk. Zou ik een sterke eigenwaarde-inbreuk hebben geleden, dan zou dat op het bot zijn gegaan en de diagnose zou misschien botkanker zijn geweest. En dat op beide benen. Men zou ze dan misschien hebben geamputeerd en dat enkel omdat ik met tennis had verloren en dat op mijn eigenwaarde ging.

Verschrikkelijk!

Bedankt voor je werk, Helmut en vooral: bedankt aan Geerd.

Opmerking:
Afgelopen zomer speelde ik met Dirk tafeltennis en hij heeft mij 'van de tafel gespeeld'!
Ik bedank Dirk voor zijn ervaringsbericht.


De hand uitgeschoten

Deze patiŽnt leed een eigenwaarde-inbreuk-conflict met osteolyse in de rechter pols, omdat bij een ruzie met zijn echtgenote zijn hand was "uitgeschoten". Hij had haar een oorveeg gegeven.
Dat was hem tot dan nog nooit gebeurd.

Na de verzoening volgde de genezingsfase (kleine leukemie) met een zwelling van de pols.
Bij een nieuwe grote ruzie wierp zijn vrouw hem telkens voor de voeten: "Je hebt mij al eens geslagen".
Sindsdien zwelt na een ruzie met zijn vrouw de pols regelmatig weer op (spoor), een zogenaamde chronisch-recidiverende monarthritis, kort gezegd gewrichtsrheuma.
De eigenwaarde-inbreuk, die de patiŽnt uit schaamte vanwege de oorveeg had geleden, liet zich zeer praktisch planmatig oplossen, doordat de echtgenote een enorme grote bos bloemen werd aangeboden en tevens alle wensen van de laatste tijd vervuld kreeg. De patiŽnt maakte haar ook een groot deel van het vermogen op haar persoonlijke rekening over, waardoor ze niet meer het gevoel had, geen aandeel te hebben aan zijn bedrijf, waarin ze voltijds meewerkte.
Want daarom had zich de ruzie elke keer weer ontvlamd.
Sindsdien kunnen beiden met de oorvijg hartelijk lachen.

Opmerking:
Het genezings-oedeem, dat in de buurt van het gewricht, geŲsteolyseerde bot ontstaat, drukt door de kraakbeenlaag in de pols en veroorzaakt een gewrichts-uitstorting, dan wel een gewrichtszwelling. De osteolyse in de buurt van het gewricht in de genezingsfase, dus leukemie en de gewrichtsrheuma zijn een en dezelfde.
Men kan ook zeggen, de gewrichtsrheuma is enkel een locatiegebonden speciale soort van leukemie.


Dit verhaal is uit het boek "Kurze EinfŁhrung in die Germanische Neue Medizin" van Dr. Geerd Ryke Hamer