Terug naar homepage


Klachten over artsen Twenteborg ziekenhuis
2e Klacht a Raad v Bestuur
Ziekenhuisgroep Twente
Verweer artsen aan klachtencommissie
Onze reactie op de brief klachtencommissie
Uitspraak voorzitter klachtencommissie
Aanbeveling klachten-commissie a Raad v Bestuur
Onze reactie uitspraak aan Raad v Bestuur
2e Brief klacht 3e arts Twenteborg ziekenhuis
Antwoord 3e arts v/d Peet
Problemen veranderen huisarts te Almelo
Brief aan Groenewold- Herijgers
Klachtencommissie en het IKG
Klachten 4 artsen bij Tuchtcollege te Zwolle
Verweer huisarts bij Tuchtcollege te Zwolle


Verweer 3 artsen bij
Tuchtcollege te Zwolle
Onze reactie verweer huisarts bij Tuchtcollege


Onze reactie verweer 3 artsen bij Tuchtcollege
Personen met goede en slechte ervaringen
Ongenoegen v/d Peet  Tuchtcollege te Zwolle



Onze reactie bewijzen medische blunders
Feiten slechte medische behandeling Almelo
Tuchtcollege te Zwolle helpt artsen
Uitspraak Tuchtcollege

F.J.Hoek
************
************


Twenteborg Ziekenhuis
t.a.v  De klachten fuctionaris
Postbus 7600
7600 SZ ALMELO


Almelo 28-5-2003.


Geachte  klachten functionaris,

Hierbij willen wij een klacht indienen van mijn vrouw G.H.Hoek-Waanders behandeld- verzorgd in uw ziekenhuis.
Betreft: opname van 26-01-2003 t/m 26-03-2003.

Wij hebben geen klachten over opname, verzorgen/verpleging tijdens de gehele opname duur.
Op een zuster na leeftijd +/- 40 jaar haar donker en kort van stuk, de uitlatingen over de ziekte van mijn vrouw, toen dacht
ik diemoet een ander beroep kiezen.
Maar wij zijn op de UC zeer goed behandeld door vooral de ziekenbroeders .
Ook zijn wij goed behandeld door de meeste doktoren, maar zeergoed door dokter Woittiez ook na meerdere slechte berichten
en dokter van de Peet.
Deze beide artsen hebben alles gedaan om het leven van mijn vrouw te behouden.

Een gezegde: Vroeger wilden de artsen veel meer mensen genezen, maar konden zij minder.
Maar nu kunnen de artsen steeds meer mensen genezen, maar willen/mogen zij veel minder
.

Dit spreekwoord zegt iets over dokter Ouwehand en dokter De Vroom. 
en Dr. van de Peet.
Dokter Ouwehand had amper tijd om ons terwoord te staan, die was drukker met haar papieren  bezig  en  was na 5 minuten al
met andere dingen bezig het was net of zij een oude fiets  afdankte.                   
Van deze twee artsen kregen wij het bericht Mevr. Hoek u wordt niet meer beter wij halen u met 5 dagen van de beademingsmachine
af. ( mijn vrouw kon toen nog niet zonder beademing, dus sterf maar. )
U ligt daar een ander in de weg  gezien de wachttijden andere patienten en kosten. (
door dr. Vroom gezegd)
Op mijn  vraag of alternatieve geneeswijze nog kansen hadden begonnen ze binnenmonds te lachen.
De eerste 10 dagen daarna waren  plaatsen op het UC leeg en werden dus niet gebruikt.

Nu ken ik gelukkig het prive leven van verschillende artsen een beetje en dan kun je de gedachten van deze artsen een beetje
inschatten en liet mij dus niet van mijn weg af slaan.
Toch heb ik op woensdag 
19 februari na het slechte bericht s'avonds om 9 uur Mevr. Bos-Veldman om hulp gevraagd of zij nog
kans zag de doktoren te helpen Dini te genezen.
Zij wilde zelfs graag voor ons  haar best doen Dini te helpen.
De volgende dag s'middags tijdens het bezoekuur zegt de ziekenbroeder tegen mij dat Dini opvallend rustig was en minder
rustgevende middelen kreeg.
De vrijdag kreeg ik het bericht dat het net was dat de medicijnen begonnen te werken.
De zaterdag vertelde de broeders dat er weer verbetering was vooral het zuurgehalte CO2 van het bloed was beter.
De zondag kwam dokter Woittiez bij het bed tijdens bezoek uur met het positieve bericht dat Dini goed vooruit ging en dat zij niet
maandag zo vlug mogelijk,  maar hadden bijgesteld dat zij zo goedmogelijk van de beademingsmachine werd afgehaald.
(Dit was voor mij het bericht dat het goedkwam  met Dini en dat zij dit overleefde.)

De genezing verliep voorspoedig en zij is naar de derde verdieping verhuist onder behandeling van dokter van de Peet.
Op dindsdag 11 maart  vertelde dokter van de Peet na longfoto's te hebben gemaakt wegens schimmel-infectie in de keel en de mond
dat er nog een klaplong zat van UC beneden.
Op het UC is zij behandeld voor een klaplong ,  een zuster verontschuldigde zich tegen over mij dat het kon zijn gebeurd door het
roken en
een te hoog ingestelde beademings druk.
Volgens mij heeft van de Peet gelijk want op het UC smeerde ik al dagen de rug en schouderblad in met spierzalf omdat Dini bleef
klagen over rugpijn ook op de derde verdieping. Wij dachten dat dit spierpijn was van het lange liggen.

Daarom dien ik een klacht in tegen doktor Ouwehand en dokter De Vroom die hebben niet goed gekeken naar het functioneren
van de longen. Zij wilden de stekker er uit halen omdat het
grootste probleem de longen waren die niet wilden genezen.
Met andere woorden dokter Ouwehand en dokter De Vroom wilden door hun eigen fouten Dini  niet meer helpen  en gewoon laten
dood gaan en dat terwijl die week bijna niemand op het UC lag de plaatsen waren leeg.

Wij hebben geluk gehad dat dokter Woittiez wel verbetering zag met nog een klaplong.
Dini heeft tijdens het herstellen van deze long op de derde verdieping ook duidelijk meer lucht gekregen.

Het goede bericht is dat Mevr. Hoek-Waanders nu  bij dokter van de Peet en  Mevr. Bos-Veldman  door behandeld en gecontroleerd
wordt voor een zo goed mogelijke genezing.
De longen zijn goed genezen zij is niet benauwd meer, het gaat op dit moment bovenverwachting goed met haar.

Tot slot horen wij gaarne wat u met deze  klacht doet en vooral wat deze beide slechte artsen daar van merken.
Mocht het zo zijn dat wij geen bevredigend antwoord krijgen of deze klacht de bekende doofpot ingaat, dan zenden wij een copy van
deze brief als persbericht naar verschillende media redacties.
Dan ga  ik de mensen vertellen wat in dit ziekenhuis gebeurd is.


Hoogachtend,

F.J.Hoek.

____________________________________________________________________________________

F.J.Hoek
************
************



Ziekenhuisgroep Twente
tav Raad van Bestuur
Antwoordnummer 94
7600 SZ ALMELO

Almelo 5-9-2003

Geachte bestuursleden,

Hierbij doe ik nogmaals mijn klachten en de ervaringen kenbaar maken in de hoop dat het nu wordt gebruikt en maatregelen
worden genomen zodat dit niet meer kan gebeuren.

Betreft: G.H.Hoek-Waanders behandeld in uw ziekenhuis van 26-1-2003 t/m 26-3-2003.

Het gesprek met de artsen Ouwehand en de Vroom ontaarde in een
welles nietes gesprek en ik moest toch vooral dankbaar
zijn wat zij hadden gedaan.
De Vroom had zo goed zijn best gedaan, dat hij niet eens wist dat mijn vrouw behandeld was aan een klaplong en dus ook niet
gecontroleerd, ook niet toen beide artsen haar van de beademing wilden afhalen.
Deze beide artsen denken dat zij Dini alleen hebben genezen, er is een derde persoon die haar helpt.
De Co 2 werd steeds hoger als zij zelf moest ademhalen en dat klopt precies met de werking van een klaplong want die doet dan
niet mee, immers het heeft geen contact dus geen beweging met de ribben en rugspieren en dan verzuur je met nog een zieke
long waarvan de longblaasjes niet goed functioneert.
Normale  Co2 waarde is 7a 8 en 10 is dodelijk en zij zat daar ver boven
Dokter de Vroom wil mij wijs maken dat Dini wel zonder beademing kon op het moment dat hij haar van de machine wilde afhalen..
Hoe kun je dan de behandeling willen beeindigen als je niet alles weet van de patient en vooral dus ook niet met collega artsen
bent nagegaan of ze nog iets over het hoofd hebben gezien.
Ik heb het gesprek beeindigd op de zelfde manier als hij weg liep toen ik het over alternatieve genezing  had dat vond hij maar niets,
het resultaat van alternatieve genezing kunt U hierna lezen.

Mevr. Kooren heeft haar best wel gedaan en geprobeerd dat het een goed gesprek zou worden.
Die doktoren denken dat zij onmisbaar zijn en boven de mensen staan. 

Wie is en wat kan Mevr. Bos-Veldman waar ik het over heb in de bijlage, zal ik u proberen uit te leggen.
Mevr. Bos-Veldman is Paranormaal therapeute en lid Organisatie van Paranormale Genezers   NFPN en je kunt alleen lid worden
als je aan een aantal voorwaarden voldoet o.a. dat de
genezende energie aantoonbaar aanwezig is en met die energie kan zij mensen
genezen in haar behandelkamer of  naar de patient toe zenden het maakt niet uit waar die patient zicht bevind.
Meer informatie kunt U vinden op het internet  (www.NFPN.nl) ik heb haar na lang zoeken gevonden en net optijd dus.
Mevr. Bos-Veldman kan zich via een foto zo instellen dat zij energie kan doorgeven aan de patient die op de foto staat, die persoon
lag in ons geval op de IC in uw ziekenhuis.
Zij heeft Dini energie gegeven en daardoor zenuwblokkades weggehaald zodat de medicijnen konden werken en niet dokter
Ouwehand en de Vroom.
Die energie  die zij uitstraalt met haar handen voelt aan als warmte van verwarmings platen zonder u hoeven aan te raken.

Voor mij leek het dat de geschiedenis zich herhaalde ik dacht dat nu met andere doktoren en een nieuw  ziekenhuis de patienten
beter behandeld worden dan toen.
Ook de klachten afhandeling is niet beter immers niemand kan of wil de artsen ter verantwoording roepen zij doen wat ze zelf willen.

Nu zal ik u vertellen waarom Dini bang is geworden voor uw ziekenhuis.
Het begon ook toen met familie omstandigheden.
Voor +\- 20 jaar geleden heeft zij ook een slechte ervaring met het ziekenhuis in Almelo gehad.
Zij had  rugpijn die alsmaar erger werd en kwamen wij uiteindelijk bij Dr.Stenger en Dr.Waanders terecht nou dat vergeten wij nooit
meer. Ik heb de scanner foto's van toen ter informatie aan dokter Woittiez gegeven hij zag het direct.
Volgens Dr. Stenger hielp alleen een operatie er zat een cyste op de alvleesklier en Dini was in goede handen, maar deze
operatie
mislukte
tevens veel bloedverlies het was geen cyste maar een tumor van 7 cm..
Ook toen werkte ik bij veel artsen en ik ging informatie verzamelen en kreeg van een dokter het advies, als het zijn vrouw was haalde
hij haar weg omdat geen arts in almelo haar kon genezen en zeker Dr.Stenger niet.
De dag daarop tijdens het gesprek met Dr. Stenger heb ik kenbaar gemaakt dat ik met haar naar Groningen wilde.
Onder geen beding gaat uw vrouw naar Groningen dat maakte hij wel uit, daar had ik niets over te zeggen, hij wilde Dini gewoon weer
opereren ook zonder mijn toestemming en misschien wel de alvleesklier verwijderen als hij dat nodig achtte.
Ik kan U zeggen dat hij daar een verkeerde voor zich had, laat ik het daar maar bij laten.
Ik ben daarop direct zonder toestemming naar dir. Dijkers gegaan en Dir.Goossens gebeld en hun kenbaar gemaakt wat ik wilde en
wat de gevolgen voor Dr. Stenger waren.
Ik heb heel veel steun aan dokter Parlevliet gehad hij was het met mij eens onder voorwaarde dat ik dokter Stenger niets mocht aandoen.
Op aandringen moesten nog snel longfoto's worden gemaakt wat ik eigenlijk niet wilde maar dat moest mee naar Groningen.
Dini is maandag met mij naar Groningen gebracht als ik het goed heb bij Prof. Olthof dat was een
aardige en goede arts zonder kapsones.
Bij aankomst zijn de longfoto's gelijk in de asbak beland met de mededeling fouten die ze in Almelo maken maken wij hier niet.
De professor maakte de afspraak dat ik niet bang hoefde te zijn voor een bloeding waar Dr.Stenger mij mee bang maakte en dat Dini
eerst op krachten moest zijn voordat zij na overleg opereerde zij gingen alleen foto's maken en onderzoeken doen en geen onnodige
prikken  dat haalden ze wel uit de urine en de ontlasting.
De volgende dag ben ik naar
dhr. Veldhuis gegaan met een foto van Dini en gevraagd of hij Dini kon helpen.
De heer Veldhuis kende ik al langer door mijn werk en ik heb mensen zien genezen vanuit een rolstoel die  later weer konden lopen
en er gezond uitzagen.
Dhr.Veldhuis was een bekende Paragnost en Paranormaal genezer net als Mevr. Bos-Veldman.
Iedere week ging ik hem vertellen hoe het met Dini was en hij kon mij vertellen welke onderzoeken ze gedaan hadden en vroeg of dat
klopte dat voelde hij zelf en daar had hij last van.
Op een Donderdag na ongeveer 3 weken ben ik op zijn verzoek bij hem geweest want vrijdag kreeg ik de uitslag van de professor wist hij. 
Toen kon ik het eerst niet geloven hij vertelde dat de uitslag van het onderzoek morgen gunstig was zelfs zo goed dat ik Dini mee kon
nemen naar huis wat was het geval. In Groningen hadden ze volgens hem meerdere foto's gemaakt maar ze kunnen het niet vinden frans.
Ik zij tegen hem hoe kan dat, hij zij, nou het zit er niet meer en ik had hem nog nooit zo zien lachen zo blij was hij dat het hem gelukt
was en ik stond hem maar aan te staren met de gedachten dat kan niet.
De volgende dagen in Groningen wat bleek de professor snapte het niet, geen enkele foto was te zien wat zij zochten en hadden de
foto's van Almelo opgevraagd daar was het wel zichtbaar
.
Dus Dhr. Veldhuis had gelijk en toen heb ik de dokter over Dhr. Veldhuis verteld.
Hij geloofde er niet in maar had gehoord dat er mensen waren die dat konden, hij had er begrip voor dat wij naar huis wilden  en
hebben van hem zijn prive tel.nr. meegekregen  wij mochten hem dag of nacht bellen zodat Dini direct weer terug kon komen voor
behandeling, te beginnen met een kijkoperatie.
Niemand van de artsen die ik het vertelde wilden dat geloven ook dokter Parlevliet vroeg er iedere keer naar als wij bij hem waren
voor de kinderen hoe gaat het met u zelf hoe is dat mogelijk.
Dhr. Veldhuis zei later tegen mij frans zorg er voor dat zij geen stress krijgt dat is funest voor haar lichaam zij slaat helemaal op tilt
geen enkel orgaan werkt dan goed bij haar.
Nu na 25 jaar weet ik (zie dr. Hamer) wat Dhr. Veldhuis toen met stress bedoelde. Het zijn Biologische Isolative Conflickten (DHS)
die de mens kunnen ziekmaken. 


Dini is 20 jaar niet meer ziek geweest tot juni 2002 het begon dit maal o.a.met het bericht dat haar vader een ongeneeslijke ziekte had
en niet meer lang te leven had.

Laat ik u dit zeggen een goede paranormaal genezer wil graag mensen genezen en vragen daar een normale geldelijke vergoeding voor
zij moeten er ook van leven en belasting betalen net als iedereen.
Van de heer Veldhuis heb ik gezien dat er zoveel patienten kwamen waar wel vier internisten in het ziekenhuis werk aan hebben, en de
mensen komen niet in grote getallen als het niet help of te duur is.

Tot slot laat deze brief maar eens lezen aan dokter Woittiez, hij is een fijne dokter en heeft denk ik wel belangstelling ,  ik kan hem
nog veel meer vertellen.
Dokter Ouwerhand beweerd dat ik een verkeert beeld van dokter de Vroom heb, dokter Woitties kan dat volgens haar bevestigen.


Hoogachtend,

F.J.Hoek.


____________________________________________________________________________________


ZIEKENHUISGROEP
         TWENTE

Aan Mr. A.J. Huizinga
Voorzitter Klachtencommissie

Betreft: De klacht van Mevr. Hoek-Waanders.

Uw kenmerk: TBA03.06-03/Hb
Almelo, 20-10-2003


Geachte Heer Huizinga,

In reactie op uw schrijven van 26 september jl. het volgende,
Mevr. Hoek werd op de ICU opgenomen onder de diagnose pneumonie bij levercirrhose. Tijdens de behandeling, waarbij patiŽnte
werd beademd, ontstond een klaplong
(door een te hoog ingestelde beademingsmachine)die door de longarts met drainage werd
behandeld. Nadat de pneumonie verdwenen was bleven er diffuse restverschijnselen bestaan, hoogst waarschijnlijk samenhangend
met de leverziekte en in stand gehouden door de positieve drukbeademing. Van een klaplong werden geen tekenen meer gezien op
de longfoto's.
Met patiŽnt en familie is toen gesproken, door collega Ouwehand en mijzelf, uitleggend dat er sprake was van toch een ernstig
ziektebeeld en dat een strikt ontwenningschema, met inzet van alle therapeutische middelen, de enig mogelijke oplossing was.
Hoewel dit een flinke inspanning van patiŽnte vergde was er toch succes. Later is de behandeling door collega Woittiez voortgezet.
Ontwenning van de beademing gelukte en vervolgens kon mevr. Hoek van de ICU ontslagen worden naar een interne afdeling.
Nog weer later, nu op de afdeling interne geneeskunde is bij
toeval bij een Ct. scan wederom een klaplong vastgesteld, ook weer rechts.
Dit leidde tot de gedachte bij klager dat de klaplong nooit geheel verdwenen was en dus verantwoordelijk zou geweest zijn voor de
moeizame ontwenning.
Echter bij nadere beschouwing van de fotomap, samen met longarts Sinnige Damste, bleek er tijdens de ICU periode zich geen
nieuwe klaplong voor gedaan te hebben. Wel is er op 26 februari, dus na mijn bemoeienis in deze zaak een leverbiopt verricht.
Deze ingreep staat er om bekend dat er gemakkelijk een klaplong (op de ICU) bij kan ontstaan.
De herkenning van de klaplong vond ook direct na de bioptie plaats en het verband is duidelijk. (maar niet behandeld, dus gelogen)
Over alternatieve geneeskunde kan ik kort zijn, binnen de medische staf van ons ziekenhuis heeft dit geen plaats en ik kom er ook
ronduit voor uit dat er niet in geloof. Verder staat het wat mij betreft eenieder vrij hiervan gebruik te maken.
Tenslotte nog dit. Het is mij volledig onduidelijk wat het verwijt aan het adres van collega Ouwehand is, Haar rol beperkte zich tot het
toelichten van de situatie met betrekking tot de leverziekte en de samenhang hiervan tot het longprobleem.
Ik hoop hiermee u voldoende voorgelicht te hebben.

Hoogachtend, mede namens collega Ouwehand,

T.E.de Vroom, Anesthesioloog/Intensivist


____________________________________________________________________________________




F.J.Hoek
***********
***********

Twenteborg Ziekenhuis
t.a.v. Mr. A.J.Huizinga
Voorzitter klachtencommissie
Postbus 7600
7600 SZ ALMELO


Almelo 29-10-2003


Uw kenmerk TBA03.06-04/HB

Geachte Heer Huizinga,

Hierbij reageer ik op het verweer van Dokter de Vroom en Dokter Ouwehand.
Om met het laatste te beginnen, als men iemand een zwaar letsel toe brengt, in ons geval de beademing stopt zodat een zeer grote
kans bestaat dat de patiŽnt
hieraan overlijd is Dokter Ouwehand mede schuldig. Deze diagnose was fout, zij beweerden dat er geen
verbetering te verwachten was.
Zij heeft hierin actief deelgenomen door de paar minuten dat zij nog tijd had tijdens het gesprek, er was geen verweer mogelijk, het
besluit stond bij hun beide vast om de beademing met 5 dagen te stoppen.  Nu praten zij beiden over een ontwenning.
Ik zeg U, zij heeft een strijd gevoerd voor haar leven want het
verplegend personeel vertelde mij dat zij dit niet overleefde en raadde
mij aan om met mijn vrouw te gaan praten nu het nog kon.
Nogmaals zij heeft haar leven te danken aan mevr.Janny Bos-Veldman die energie stuurde en dokter Woittiez die dus niet maandag
stopte maar door ging met beademen tot het niet meer hoefde.
Als ik het aan deze beide artsen had over gelaten was zij niet meer bij ons.
Daar heb ik getuigen bij, wij waren met 4 personen en mijn vrouw en beweren allen hetzelfde.
Als U haar nu ziet, zij doet bijna alles weer, zij heeft de huishouding weer opgepakt en zij heeft ons huis van boven naar onderen weer
schoongemaakt dat doe je niet als je nog ziek bent.
Dokter de Vroom zegt dat nadere beschouwing van de fotomap geen klaplong is te zien.
Maar zitten daar alle foto's wel in die er gemaakt zijn, dit had ik gaarne gecontroleerd door een onpartijdige deskundige.
Nu staan er voor mij ook nieuwe feiten in deze brief, te weten dat er gemakkelijk een klaplong kan ontstaan bij een leverbioptie.
Ik wil graag van U weten welke dokter hiervoor verantwoordelijk is, en welke deskundige dit heeft uitgevoerd.
Ik kan mij dit onderzoek herinneren, de verpleegkundigen die daar overspraken beweerden dat het  onderzoek bijna niets voorstelde,
mijn vrouw zou dat eigenlijk ook niet merken.
Nu dat wel zo is ben ik destijds voorgelogen en vraag ik u waarom doet een dokter dit onderzoek als er gemakkelijk een klaplong kan
ontstaan bij een patiŽnt die voor zijn leven vecht waar de opname van zuurstof en vooral de uitstoot van CO2 haar leven bedreigde.
Hier kun je dus niet spreken van vakmanschap.
Ik kom steeds meer tot de conclusie dat een patiŽnt ook nu voor ons na 20 jaar niet veilig is in dit ziekenhuis
en dat er een taak voor
mij ligt om de toekomstige patiŽnten hiervoor te waarschuwen en het internet te gebruiken als medium waar de klachten worden
verzameld zodat een ieder kan zien wie hier vakman is en wie niet.


Hoogachtend,
F.J.Hoek.


(PS, Dr. Bendel heeft deze leverbiopt ( leverpunktie) uitgevoerd en verantwoordelijk.)

    
____________________________________________________________________________________


Klachtencommissie Twenteborg ziekenhuis
Postbus 7600
7600 SZ ALMELO
Telefoon 0546-693116

UITSPRAAK IN DE ZAAK HOEK-WAANDERS (kenmerk TBA03-06
____________________________________________________________________________

     1              De klacht
                     Klager is de heer F.J.Hoek (hierna klager genoemd), wonende te Almelo.
                     Hij heeft op  5 september 2003, namens zijn echtgenote, een klacht ingediend tegen De Vroom, anesthesioloog
                     en mevrouw Ouwehand, internist.
                     Samen gevat luidt de klacht Ąhet willen beŽindigen van de behandeling door de beademing te stoppen en het missen
                      van een klaplongď.

      2              Gevolgde procedure
                      De ambtelijk secretaris heeft na ontvangst van de klachtbrief gedateerd 5 september 2003 met klager overlegd over
                      de wijze van afhandeling.
                      De aangeklaagde, de heer De Vroom heeft bij schrijven van 20 oktober 2003, mede namens mevrouw dr. Ouwehand,
                      een verweerschrift ingediend. Dit is in kopie doorgezonden naar klager.
                      Hierop is d.d. 29 oktober 2003 een aanvullende reactie van klager ontvangen.
                     
                      De bij de behandeling van deze zaak betrokken leden van de klachtencommissie zijn: mr. A.J. Huizinga (voorzitter,
                       extern lid), drs. D.W.A.M. Jungst (op voordracht RHV, extern lid), drs. N. Hofstee (kinderarts, intern lid),
                      mw. mr. I.J.T. Titulaer (op voordracht PCPT, extern lid) en dhr. R. Nordkamp (teamleider maatschappelijk werk,
                      intern lid).

                      Op 27 november 2003 heeft een hoorzitting plaatsgevonden. Tijdens het hoor en wederhoor het medisch (klinisch)
                      dossier ingezien.

      3              Standpunt klager
                      Klager is van mening dat de aangeklaagde artsen zijn echtgenote wilden opgeven, door Ąde stekker eruit te trekkenď en
                      daarmee dus de beademing te stoppen.
                      Bovendien is zijn echtgenote, die geruime tijd op de IC verpleegd is, naar zijn mening te vroeg overgeplaatst naar een
                      verpleegafdeling, waardoor een klaplong zou zijn  ontstaan.
                      Verder geeft klager aan dat de aangeklaagde internist, tot tweemaal toe, onvoldoende tijd had om een gesprek met de
                      familie aan te gaan, hetgeen ongeÔnteresseerd overkwam.
                     

        4            Standpunt aangeklaagden
                      De heer De Vroom geeft aan dat patiŽnte al een maand met een dubbele longontsteking op de IC lag, waarbij zij beademd
                       werd. Bovendien ontwikkelde zij daarbij ascites ten gevolge van ernstig leverfalen. Een CT-scan wees op een
                      levercirrose, de prognose was slecht. Gezien het beloop van de behandeling-er bestond een reŽle kans dat patiŽnte het
                      niet zou halen - rees de vraag of
verdere behandeling zinvol zou zijn.
                      Het was van essentieel belang patiŽnte van de beademing af te krijgen, gezien de recidiverende longontstekingen.
                      Herbeademing was niet wenselijk.
                      Naast uitleg over de leverziekte, waarvoor mevrouw Ouwehand geconsulteerd werd, is tevens aangegeven dat patiŽnte
                      moest ontwennen van de beademing om verdere complicaties te voorkomen. Het ontwenningsschema hiertoe werd
                      voor vijf dagen opgesteld en ingezet. Er zou bij verslechtering niet opnieuw geÔntubeerd worden, dit zou kansloos zijn.
                      Hierbij is blijkbaar de indruk ontstaan dat de aangeklaagden patiŽnte zouden laten stikken na verwijdering van de tube.
                     
De respons op dit gesprek was niet goed, de familie leek de ernst van het ziektebeeld niet te zien en er ontstond een
                      geÔrriteerde, enigszins vijandige sfeer.
                      De heer De Vroom geeft ter hoorzitting aan dat, achteraf gezien, zijn uitleg onvoldoende en te directief is geweest.
                      Bovendien had hij de indruk moeten wegnemen dat er niet-reanimeer-beleid afgesproken zou zijn en dat een
                      ontwenningsschema niet definitief is, maar gedurende de behandeling bijgesteld kan worden.
                      Hierdoor is klager de indruk ontstaan dat na vijf dagen Ąde stekkerď eruit zou gaan, ongeacht het resultaat.

                     
De heer De Vroom geeft aan dat hij uit het laatste schrijven van klager heeft opgemaakt dat patiŽnte heeft gedacht dat
                      zij zou komen te overlijden na het verwijderen van de tube en noemt het buitengewoon vervelend dat patiŽnte in deze
                      angst geleefd heeft.

                      Uiteindelijk is het ontwenningsschema ingezet en overgenomen door een collega, waarbij er nog wel sprake was van
                      nachtbeademing.

                     
De klaplong waarover gesproken wordt, is mogelijk bij het nemen van een leverbiopt, doch pas later bij toeval ontdekt.
                      (hier wordt zijn schuld weg gelogen) PatiŽnte lag op dat moment al op een verpleegafdeling.
                     
(met z.g. longemfyseem, die gelijk na klaplong genezing weg was, foute diagnose?)
                      Daar een leverziekte voor een belangrijk deel de prognose bepaalt, en daarmee ook de kans om van de beademing af te
                      komen, was het nemen van een biopt van belang om verder beleid te kunnen bepalen.
                      Het ontstaan van een klaplong ten gevolge van een leverbiopt is een uitzondering.(
gelogen, komt vaak voor en ook bij
                      een te hoog ingestelde beademingsmachine zoals in ons geval gebeurd is, waar alle elende mee begon.)

                      Mevrouw Ouwehand geeft aan dat het geplande gesprek door omstandigheden later begonnen is en dat zij door
                      verplichtingen elders in het ziekenhuis maar weinig tijd had.
                      De heer De Vroom was hoofdbehandelaar en zij is slechts geconsulteerd voor de lever, daar de lever een essentiŽle rol
                      speelde in het ziektebeeld van mevrouw Hoek.
                      Zij heeft voor wat betreft haar vakgebied voldoende uitleg kunnen geven aan klager.

        5            Overwegingen en oordeel van de klachtencommissie.
                      Medisch gezien zijn er geen fouten gemaakt.
(gelogen)
                      Een slecht nieuws gesprek behoort echter niet directief gevoerd te worden.
                      De heer De Vroom heeft niet kunnen overbrengen dat een ontwenningsschema van vijf dagen niet definitief is, maar dat
                      dit gedurende de behandeling bijgesteld kan worden.
                     
Derhalve had hij een dag later opnieuw moeten proberen een gesprek aan te gaan met de familie.
                      Dat het slecht nieuws gesprek op een andere wijze gevoerd had moeten worden, is door de heer De Vroom volledig
                      erkend en
hij heeft hiervoor ook zijn excuses aangeboden.(niet aan ons, gelogen dus.)
                      De klacht over Ąhet willen beŽindigen van de behandeling door de beademing te stoppen Ą is derhalve ongegrond.
                      Gezien de goede verbetering en het feit dat mevrouw zonder beademing al vijf dagen op de afdeling was zonder
                      benauwdheid,
kan de klaplong niet hebben bestaan op de IC.
                      De klacht over Ąhet missen van de klaplong op de ICď is dan ook ongegrond. (gelogen)
                      Verder wordt er een dag na opname op de IC al in het dossier geschreven , niet reanimeren'.
                     
Onvoldoende is gebleken in hoeverre hierover overleg gevoerd is met de familie.
                      Het overeenstemmingsformulier is niet ondertekend en niet reanimeerbeleid dient afgesproken te worden met patiŽnt
                      (indien mogelijk) en diens familie. (
Geen overleg gevoerd en niet ondertekend)

        6            Samenvatting
                      De klachtencommissie acht:
                      1         De klacht over het beŽindigen van de behandeling ongegrond;
                      2         De klacht over het missen van de klaplong op de IC ongegrond.


        7            Aanbevelingen
                      Indien de prognose slecht is en daarmee niet-reanimeren (NR) wenselijk, dient dit duidelijk met patiŽnt en diens familie
                      besproken te worden.
De familie moet het met dit beleid eens zijn en er behoort een NR-verklaring ingevuld en
                      ondertekend te worden.
                      De klachtencommissie is van mening dat dit beleid strikt nageleefd dient te worden en doet hiermee een aanbeveling.


   Almelo, 22januari 2004



     Mr. A.J.Huzinga,                                      mw, H.W. Blumink
     voorzitter                                                  ambtelijk secretaris


   ___________________________________________________________________________________



Aanbeveling klachtencommissie aan Raad van Bestuur.

Ziekenhuisgroep Twente.
04.049/PO/cs-lll 3.4.3 0546-693486 cs.schmal@twenteborg.nl 3 februari 2004


Uitspraak Klachtencommissie

Geachte heer Hoek,

De Raad van Bestuur heeft kennis genomen van de uitspraak van de klachtencommissie met betrekking tot de klacht inzake
de behandeling van uw echtgenote, mevrouw Hoek-Waanders.

De raad van Bestuur neemt de uitspraak en de aanbeveling van de commissie over en gaat derhalve een gesprek aan met
de heer T.E.de Vroom, anesthesioloog,
om als noodzakelijk verbeterpunt onder zijn aandacht te brengen dat het NR-beleid
strikt nageleefd dient te worden.

Ik ga ervan uit, dat ik u hiermee voldoende heb ingelicht,
  (Om met deze samenzwering nog meer mensen na een foute
diagnose en bezuinigingen onnodig legaal te laten sterven.)


Met vriendelijke groet, P. Oostinga, arts Raad van Bestuur. 

Kopie: T.E. de Vroom, Anesioloog mevr. Dr. A.J. Ouwehand, internist R. van Blommestein, Stafvoorzitter.


____________________________________________________________________________________




F.J.Hoek
************
************



Ziekenhuisgroep Twente
tav Raad van Bestuur
Antwoordnummer 94
7600 SZ ALMELO



Geachte bestuursleden,

Hierbij deel ik u mede dat ik met de uitspraak van de klachtencommissie  Almelo, uw kenmerk TBA03.06-01 22 januari 2004
mr. A.J.Huizinga en mw. H.W. Blumink niet tevreden ben.
Dit kan ook geen eerlijke uitspraak zijn deze klachtencommissie is met dit ziekenhuis verbonden.
De leden van deze commissie  komen in hun werk deze artsen en directie steeds weer tegen
.

Er ligt alweer een klacht bij een arts van uw ziekenhuis  met een slechte behandeling.
T.z.t. na antwoord van dr. v/d Peet dien ik weer een klacht in bij deze partijdige klachtencommissie om weer een slechte uitspraak
te hebben.

Daarna ga ik uw ziekenhuis, artsen en deze klachtencommissie praktijken op mijn manier aanklagen en in de media bekend maken.
Tevens ga ik mede slachtoffer patiŽnten en in mijn geval nabestaanden oproepen om samen hun klachten en kwaadheid tegen dit
medisch handelen van uw artsen en dit onrecht van de klachtencommissie te bundelen zodat er goedschiks of kwaadschiks wordt
veranderd.

Gezien het uw kenmerk zal het vele klachten zijn.

PS Ik heb er nu begrip voor dat steeds meer agressie tegen artsen bestaat, misschien helpt dat beter.



F.J.Hoek.


____________________________________________________________________________________

Klachten over artsen en specialisten
E-mail adres: info@franshoek.info