Allergie-de overreden kat
Een autobestuurder overreed ongelukkigerwijze een kat.
Hij stapte uit om te zien of ze misschien nog in leven was en eventueel nog te helpen zou zijn. Maar ze was morsdood.
"Oh God", dacht hij, "dat arme beestje, hoe heeft dat nu kunnen gebeuren."
Er trok een enorme schok door zijn lijf, als hij die arme dode kat daar zo zag liggen.

Een jaar later kwam een zwerfkat aangelopen, die zijn vrouw spontaan opnam en die beiden snel in hun hart sloten.
's Avonds had hij de gewoonte de kat te aaien.
Alles was in orde .... zolang de kat stipt naar huis kwam. Kwam ze echter te laat, dan leed hij direct een 'allergie' op het niet aanwezig zijn van de kat.
Want elke keer kwam dan weer het beeld van de arme doodgereden kat bij hem op.
Hij was dan elke keer in paniek: "onze kat zal toch niet... nee, niet te bedenken, dat ze ergens op de straat ligt, zoals die arme kat van toen ..."
Kwam de kat dan naar huis, dan kreeg hij elke keer een uitgebreide acute 'huidallergie', in werkelijkheid een genezing van de voorafgegane kleine huid-ulcera (verzwering van de buitenste huid).
De uitslag van de allergietest was: eenduidig kattenallergie!

Opmerking:
We hebben tot nu toe geloofd, dat het alles ziekten zijn, die dringend moeten worden behandeld. Deze zienswijze is echter zeer eenzijdig, want het zijn de resten van onze instinctieve capaciteiten. Het betreft hier een zeer goed, zeer opmerkzaam waarschuwingssysteem van het organisme. Had het individu vroeger reeds een van elke 'ziekte' oftewel Zinvol Biologisch Noodprogramm" in dezelfde of vergelijkbare situatie meegemaakt, dan is het organisme opmerkzamer tegen dit soort van biologische conflicten.
Negatief kunnen we zeggen:
De patiŽnt trapt steeds weer in dezelfde oude val.
Positief kunnen we zeggen:
De patiŽnt past zeer goed op, reageert direct met het noodprogramma. Alle allergieŽn, die we met onze allergietests kunnen nawijzen, zijn altijd 'bijsporen' in samenhang met een van elke 'ziekte' oftewel Zinvol Biologisch Noodprogramm".
Daarom moeten we een nieuw begrip van de zg. allergieŽn krijgen. Nu weten we: het waren dus elke keer voorafgegane alarmsignalen; bv. bij astma bronchiale of astma laryngeale zijn het telkens twee actieve alarmsirenes die ons willen zeggen: voorzichtig, daar is toch toen wat gebeurd, of bij deze combinatie moet je oppassen!


Dit verhaal is uit het boek "Kurze EinfŁhrung in die Germanische Neue Medizin" van Dr. Geerd Ryke Hamer



Melkallergie

Hallo meneer Pilhar,

ik had u op het laatste seminar in Frankfurt beloofd om een ervaringsbericht over mijn melkallergie te sturen.

Hier is het:
Ik leed sinds mijn jeugd aan een storing van de lymfeafvoer. Zeer ernstig werd het wanneer ik koemelk had gedronken. Ik had daarna elke keer dikke lymfknopen onder de oksels en in de lies. Room kon ik daarentegen goed verdragen, zonder dat mijn lymfesysteem reageerde.

Ik weet dat mijn moeder me geen borstvoeding heeft gegeven, omdat in de jaren 70 in de ziekenhuizen de melkvervangende producten aan de man dan wel vrouw moesten worden gebracht en borstvoeding voor ouderwets werd gehouden. Men had mijn moeder verteld: "Uw tepels zijn niet geschikt om borstvoeding te geven. U hoeft het nog niet eens te proberen!"

Het feit dat ik geen borstvoeding heb gehad, hield ik intuÔtief altijd al verantwoordelijk voor mijn "melk-allergie". Echter eerder met de achterliggende gedachte dat mijn darm waarschijnlijk vanwege het ontbrekende collestrum [Bem.: eerste moedermelk] niet juist was ontwikkeld en daardoor sommige levensmiddelen niet konden worden verteerd.

Na uw seminar werd mij echter de vermoedelijk ware reden voor dit probleem bewust:
Ik geloof dat ik door het missen van de moedermelk destijds een eigenwaarde-inbreuk heb geleden in de zin van: "Ik ben het niet waard dat mijn moeder mij voedt!" Dit conflict was elke keer actief als ik niet de borst maar melk uit een zak of poedermelk kreeg (spoor). Daardoor kon het in de eerste maanden van mijn leven niet tot een genezing komen. Als ouder kind hield ik niet van melk en heb het zelf gemeden. In deze tijd (eventueel ook in de pubertijd, dat herinner ik me niet meer zo precies) traden de dikke lymfeknopen voor het eerst op.
Na een bezoek aan de huisarts schreef deze mij eerst penicilline voor en meende: "Als het niet beter wordt, dan moeten we het eruit snijden!" Ik kan me nog herinneren hoe moeilijk ik het vond om de tabletten te slikken. Uit angst voor een operatie ben ik later niet meer naar de arts teruggegaan.

Als volwassene dronk ik dan dagelijks melk in de koffie, zodat het conflict weer actief werd.
Toen heb ik ergens gelezen dat in room nog al het goede uit de melk (moedermelk) behouden was. Daarmee ben ik bijvoorbeeld bij het koffiedrinken blijvend omgeschakeld op room en de zwelling van de lymfeknopen bleven direct weg.

Heel erg werd het toen ik eens 10 dagen vakantie in Spanje heb gehouden, waar ik dagelijks minstens twee 'cafe con Leche' (koffie met melk) had gedronken. Amper thuis aangekomen en weer overgeschakeld op koffie met room kreeg ik pijnlijk gezwollen lymfeknopen.


Ik geloof dat ik dit conflict heb kunnen oplossen, omdat ik mij bewust werd dat ik vandaag de dag niet meer afhankelijk ben van de borstvoeding. Bovendien ben ik nu zelf moeder en heb onze dochter 8 maanden lang de borst gegeven.

Melk kan ik nu verdragen, zonder dat mijn lymfesysteem "reageert"!

Onze 5-jarige dochter reageert op melk echter met open billen. Het lag er waarschijnlijk aan dat ik haar melk altijd als iets slechts heb voorgesteld, omdat ik zelf geen melk kon verdragen. Sari dronk echter heel graag melk. Bij ons thuis kreeg ze echter geen.
Ze kreeg echter van haar oma melk, als ze enkele dagen bij haar op bezoek was. Ik vermoed dat het conflict van sari destijds was: "Als ik melk drink dan is mamma boos op mij (scheiding) en krijg ik billenkoek!" De genezing begon en daarmee krijg ze, zodra ze weer thuis (bij mamma) was, haar open billen.

Nadat ik mijn eigen melkconflict had opgelost, wilde ik ook Sari weer melk te drinken geven.
Ik gaf haar dus haar lievelings-chocolademusli (die ze anders alleen met verdunde room kreeg) met een flinke scheut koemelk. Sari probeerde het en zei: "Maar mamma, dat is toch melk!?!?" Ik zei: "Ja, eet het gerust! Ik geloof dat je nu oud genoeg bent en het nu kan verdragen!" Sari reageerde de volgende dag met pijnlijke open billen.

Sindsdien drinkt ze dagelijks melk en heeft nooit meer gereageerd!


Heel vriendelijke groeten uit Sauerland van

Karin B.

Opmerking:

Wanneer men de Germaanse heeft begrepen, dan kan men zichzelf en anderen helpen!

Met vriendelijke groet,

Helmut Pilhar



Stofallergie

Geachte meneer Pilhar,

op de eerste plaats mijn vriendelijke dank voor uw doorlopende informatie.

Ik kan u nu ook van een succes berichten, omdat de denkbeelden van de GNM mij op het juiste spoor leidden.

Ik had altijd een vreselijke stofallegie. In ieder geval geloofde ik dat; ik moest meer dan 40 jaar er steeds weer op letten dat het huis schoon en vooral stofvrij was. Mijn allergie toonde zich zo, dat ik bijna elke dag, als er ergens stof of fijn poeder in de kamer was, ca. 3 uur lang moest niesen en de neus moest snuiten, omdat het liep en liep.

Op het thema van de sporen stootte ik, omdat ik uw workshop had bezocht. Dus vroeg ik mij af, waarom ik constant moest niesen en snotteren.

Nu, bij een verhuizing naar een nieuwe woning die nog niet helemaal klaar was, omdat de eindreiniging nog niet was gedaan, brak mijn stofallergie weer helemaal los, oftewel werden de sporen weer geactiveerd. Ik dacht er steeds weer over na wat de reden zou kunnen zijn. Plotseling herinnerde ik me dat ik als kind drie maal een steen tegen het hoofd had gekregen van mijn speelkamaraden. Dit was in de ruÔnes van Berlijn. Destijds in 1955 waren de mogelijkheden om te spelen voor de Berlijnse kinderen alleen maar de ruÔnes. En daar was het extreem stoffig. Telkens weer stortten muren in en was het er stoffig. In deze stof en vuiligheid kreeg ik drie maal een steen tegen het hoofd. Ik moest naar de arts en elke keer werd er een hersenschudding vastgesteld.

Toe ik mij daar zo precies aan herinnerde, hield het niesen en het snotteren direct op. Tot op de dag van vandaag. Ja, ik was intussen zelfs in een volledig vervuilde garage, waar een marmerslijper meer dan 30 jaar marmer platen had gezaagd, maar nog nooit zijn garage had schoongemaakt. Ik heb al dit stof met een bezem weggeveegd en het was enorm stoffig. Ik was totaal verneveld door de stof. Maar ik hoefde niet te niesen, niet te snotteren. Niet tijdens het werk en ook niet erna, ook weken achteraf niet.

Tot zover het thema sporen.

Beste groeten,

Klaus-Peter D.

Opmerking:
Ach, ik hou van deze eenvoudige voorbeelden!

De spil waar alles om draait in de Germaanse is het conflict, het DHS. De biologische conflictschok is de oorzaak voor de ziekten die vanzelf ontstaan, dus voor kanker, de chronische ziekten, de allergieŽn en de psychosen.

Pas als men de oorzaak heeft gevonden, dan weet men wat er aan te doen is. Logisch toch?

Hoe gaat men te werk?

Van het organische symptoom komt men op de conflictinhoud. De oorzaak van verkoudheid (genezing van het neusslijmvlies) is het conflict die met het binnenste van de neus te maken heeft, respectievelijk "stinkconflict" of "geen onraad geroken hebben", niets vermoed hebben.

Als het conflictverloop chronisch is, dan moet er een 'spoor' zijn. Elk spoor (=allergie) leidt terug naar de conflictschok.
In het moment van het conflict slaan de hersenen alles op, wat ze op dat moment 'bezig houden': mogelijkerwijze dus ook alle zintuiglijke indrukken (reuk, geluiden, smaak, temperatuur, licht ...), maar ook situaties ... Onze hersenen maken in dit conflictieve ogenblik zoals een fototoestel een afdruk!

In het genoemde geval werd dus met het conflict "niets vermoeden" (van de naar het hoofd vliegende stenen), het spoor "stof" mee opgeslagen. En telkens als de hersenen "stof" registreren, waarschuwt het ons: "Pas op, destijds was het precies zo!" en het start het Zinvolle Biologische Noodprogramma (SBS) al van te voren (ulceratieve verwijding van het neusslijmvlies om beter te kunnen ruiken). Men reageert vanaf het conflict overgevoelig, allergisch op de "sporen".
Men kan het conflict in tijd inperken met de vraag: "Sinds wanneer doen de symptomen zich voor?" Men dient het conflict kort voor het begin te zoeken.
Het conflict zelf herkent men aan zijn criteria: hoog-acuut dramatisch, isolatief ervaren en als een donderslag bij heldere hemel getroffen. Als men een rondvliegende steen tegen het hoofd krijgt, dan zijn deze criteria voor een ieder begripsvol vervuld.

En indien men dan dit conflict heeft gevonden, zich deze dus bewust is geworden, dan weet onze psyche direct of dat nog eens zou kunnen gebeuren of niet. Als dit conflict nu inhoudsloos is geworden, omdat het eenvoudig niet meer kan gebeuren, dan verdwijnt het spoort(allergie) direct.

In het genoemde voorbeeld ging het om het spelen onder het voortdurende gevaar van vallende stenen, instortende en stof veroorzakende ruÔnes. Dat is voor onze betroffen persoon nu inhoudsloos geworden, dat kan zo niet meer gebeuren.

Aanwijzing:
Indien men zo'n 'stinkconflict' direct weer kan oplossen, dan moet men niesen (crisis in de genezingsfase).
Als men een spoor heeft, dan reageert men allergisch.
Wanneer men langer op het spoor blijft, dan wordt de ulceratie (verzwering, celafname) van het neusslijmvlies dieper gedurende de actieve fase en de genezing verloopt met een zwelling van het slijmvlies (verkoudheid).

Wanneer men door het spoor zeer lang, meerdere weken of maanden actief blijft, dan ontstaan er diepere ulceraties in het neusslijmvlies en de genezing verloopt met een immense zwelling (acad. geneeskunde: neusslijmvlieskanker).

Geachte lezer, U ziet dat de spontane genezing niet de uitzondering, maar de regel is! Wij allemaal hadden deze programma's in het dozijn actief! En meestal lukt het ons om onze conflicten op te lossen.

Onze vriend schrijft dat hij 40 jaar lang onder deze allergie leed! Vermoedelijk heeft hij in deze 40 jaar verschillende 'therapieŽn' uitgeprobeerd, blijkbaar zonder succes. Bij hoeveel patiŽnten verloopt het net zo? Hoeveel geld wordt hier onnodig uit het raam gegooid?
En met het weten van de Germaanse herkent de betroffene zijn conflict en - weg is de allergie! Mooi toch?

En daarom heet de Germaanse ook Germaanse! Ze is het recept voor de vrijheid! Tussen de patiŽnt en zijn gezondheid staat noch een arts, noch een medicijn! Genezen kan alleen het organisme zelf!

Een kijkje in de academische geneeskunde:
"Veroorzaker van allergieŽn zijn de allergenen. Allergenen zijn die antigenen, die zich tegen het verkeerd geleide immuunantwoord, die aan elke allergie ten gronde ligt, richten.

Epidemiologisch is in de industrielanden in de laatste tientallen jaren eenduidig een toename van het voorkomen van allergische ziekten vastgesteld. Een bevredigende verklaring voor deze toename is er - zoals ook bij de auto-immuunziekten - tot op heden niet." (Duitstalige Wikipedia)


Wanneer men een academische arts vraagt, waardoor het 'immuunsysteem' dan verkeerd geleid werd, dan haalt hij zijn schouder op als antwoord. En als men dan verder vraagt waardoor het 'immuunsysteem' zich dan opeens spontaan weer juist gedraagt, dan haalt hij weer zijn schouder op. Wanneer men de artsen vraagt of ze tevreden zijn met het verklaringsmodel, dan zeggen ze: "nee!"

Het 'immuunsysteem' zelf is niets anders dan een poging tot een verklaring! De 'auto-immuunziekte', dus het immuunsysteem dat zich tegen de mens zelf keert is wel haast avontuurlijke onzin. Met de Germaanse blijft er van het 'immuunsysteem' niet veel over! Noch 'bestrijdt' het immuunsysteem de microben, noch 'bestrijdt' het de mogelijke kankercellen. Het 'immuunsysteem' zoals men het zich tot nu toe heeft voorgesteld bestaat niet! De zogenaamde 'immuunversterkende preparaten' zijn niets anders als goed bedoelde zelfbedrog. Een nog zo gezonde voedingswijze kan u niet beschermen voor een conflict (steen tegen het hoofd)! Omgekeerd kan een ongezonde voedingswijze weliswaar ondervoedingsverschijnselen veroorzaken (bv. scheurbuik, vitamine-C gebrek), maar veroorzaakt geen kanker en ook geen allergie.

De reducering door de geneeskunde van het 'middel ervoor of ertegen' is - voor de vindingrijke zakenman - een lucratieve doodlopende weg, die de patiŽnt afhankelijk maakt, financieel uitzuigt en meestal bijwerkingsvol kapot maakt.

Maakt u de Germaanse tot uw hobby!

Met vriendelijke groet,

Helmut Pilhar



Zonne allergie

(Linkshandige vrouw, ca. 40 jaar)

Ik heb vele jarenlang een zonne-allergie gehad. Deze werd altijd zichtbaar als ik met mijn paard met korte mouwen ging rijden en wanneer ik met mijn ouders onderweg was in de zon.

Ik heb er eigenlijk nooit zo op gelet waar en hoe, het had alleen maar gejeukt en een handpalm grote uitslag gegeven. Op de eerste 2 seminardagen vertelde dhr. Pilhar van een geval met zonne-allergie en de sporen. Ik dacht bij mezelf, dat probeer ik uit.

Ik was met mijn ouders op paaszaterdag in een T-shirt gaan wandelen, daarmee ik de uitslag zou krijgen. Ik wilde uiteindelijk weten waar deze zich bevond. Het kwam ook direct! Na 20 minuten jeukte het en na 1 uur had ik twee grote rode pukkels aan de onderarm links buiten en aan de onderarm, ook links buiten. Ik ben linkshandig!

Voor mij was duidelijk: het scheidingsconflict kon niet mijn moeder betreffen. Mijn vader ook niet, want met hem had ik nog nooit problemen. Mijn man kon het ook niet zijn, want met hem in de zon kreeg ik nooit problemen. Mijn paard ervaar ik als mijn kind (denk ik), dus het paard zou ik op mijn moeder/kind-zijde verwachten.

Ik studeerde twee dagen ďconflict met gescheiden willen wordenĒ. In eerste instantie kwam ik er niet achter. Dan bracht ik mezelf in een lichte trance en zocht zo naar een antwoord, die ik dan ook per ommegaande kreeg:

Ik had vele jaren lang een cerebraal verlamde vrouw verzorgt, haar veel bezocht, ging met haar naar de bioscoop etc.

Op een heel mooie zomerdag was ik met haar bij mijn paard, daarna ben ik met haar naar mijn ouders aan het meer gereden, waar mijn ouders voor haar haar lievelingseten hadden gekookt. Tot het eten klaar was ging ik met haar naar het strand, waar veel kinderen speelden.

Plotseling verlangde ze zeer heftig dat ik haar in het water zou rijden en laten verdrinken. Ik was op z'n zachtst gezegd ontzet. Ze schreeuwde luid en probeerde om de rolstoel zelf in het water te rijden.

Ik zei haar, dat ik in de gevangenis zou komen als ik haar zou ombrengen. Dat was haar om het even. Dat de kinderen zouden moeten toekijken was haar ook om het even. (Ik kan best begrijpen dat het zo geen vrolijk leven is, wanneer je 100% op de hulp van anderen bent aangewezen.)

Ik bracht haar terug naar mijn ouders, eenvoudig weg van het strand. Ze herstelde zich echter niet meer en tobde verder. Ze weigerde het eten, dat mijn vader de hele middag voor haar had gekookt. Ik bracht haar vervolgens weer terug naar het verzorgingstehuis. De hele weg lang schreeuwde ze op mij in. Ik was vertwijfeld.

Ik brak het contact af, maar het brak mijn hart. Ik kon daarmee niet omgaan. Ik had haar 7 jaar lang wensen vervult. Deze ene kon ik niet vervullen.

Ik had al die jaren (het was in 2002) een zeer slecht geweten, omdat ik het contact had verbroken.

Toen in in de trance op paaszaterdag de situatie zag, heb ik mij met haar verzoend. Ze was weliswaar al 4 jaar ervoor overleden, maar het slechte geweten was desondanks nog gebleven, daarom was de uitslag er nog.

Nu ben ik het kwijt en ik was al x-maal in de zon, bij mijn ouders, bij het paardrijden en mijn huid is volledig in orde.

Bedankt Dr. Hamer


Opmerking:
Wanneer men de Germaanse heeft begrepen, dan staat tussen iemand en zijn gezondheid noch een arts, noch een medicijn. Genezen kan alleen het lichaam zelf, als de oorzaak is opgelost.

In het bovengenoemde geval hing het spoor in de lucht. Met andere woorden: de oorzaak (gescheiden willen worden) was al jaren ervoor door de dood van de invalide opgelost, alleen had onze schrijvende vriendin zich dat nog niet gerealiseerd. En met het herkennen van het scheidingsconflict was deze ook direct als inhoudsloos herkend en het spoor (zon in combinatie met paard en ouders) had zich opgelost.

Het spoor is deel van het conflict. Is het conflict niet oplosbaar, dan is het spoor niet oplosbaar en moet dan worden gemeden, om recidieven te verhinderen. Is het conflict inhoudsloos, dan lossen de sporen zich op.
Alles draait zich om het conflict! Het DHS moet gevonden worden!

De therapie van de Germaanse heeft geen bijwerkingen en kost niets. En daarom wordt de Germaanse door onze zogenaamde volksvertegenwoordigers in de politiek, economie, geneeskunde, media en religie gehaat, want haar macht over het goedgelovige volk begint af te brokkelen. We beginnen dit juk af te schudden... en dat is goed zo!



Intolerantie van lactose

Ervaringsbericht - Intolerantie van lactose

Hallo meneer Pilhar,

zoals kort geleden in Karlsbad beloofd, stuur ik u hierbij voor algemene publicatie mijn directe ervaringsbericht met betrekking tot de Germaanse Nieuwe Geneeskunde

Ik ben 49 jaar oud, getrouwd en heb 2 volwassen kinderen. Op de GNM kwam ik ongeveer 5 maanden geleden en ik heb bijna alles gelezen wat met Dr. Hamer te maken heeft.

Op 6-jarige leeftijd werd ik voor het eerst van mijn ouders gescheiden, omdat ik naar een kuuroord werd gestuurd. Als 6-jarige denkt men er niet over na hoe het zou zijn als op een trein wordt gezet en je dan vier weken 600 km van thuis bent, totdat het zover was. In de trein en weg was ik. Alleen een vreemde vrouw reisde met mij mee.

De eerste 14 dagen waren een hel en ik moest voor het eerst melk drinken. Dat kende ik tot op dat moment niet en ik heb me verzet en geprobeerd om de melk te weigeren, echter zonder succes. Ik weigerde zelf een tijdje alle voeding, ook zonder succes.

Deze ervaring bleef tot voor ongeveer 4 weken in het hoofd en het spoor tegen de melk was gelegd. Mijn vrouw gebruikte voor mij zo goed als het ging alleen lactosevrije melk of room. Ik heb het af en toe elke keer weer met normale melk of chocolademelk geprobeerd. De gevolgen waren altijd hetzelfde: binnen 5 tot 10 minuten kreeg ik heftige diarree. Hetzelfde gold voor kant-en-klaar sauzen waar melkpoeder in verwerkt was.

Wanneer wij uit eten waren, dan was de weg naar het toilet binnen 10 minuten ingecalculeerd.

Dat ging zoals gezegd tot 4 weken geleden. Daar viel me het extreme voorval van destijds met de koeien op de weide, die ik elke dag voor ogen had, de melk die weigerde en de abrupte scheiding weer te binnen. Het werd mij plotseling duidelijk wat de oorzaak was.
Ik ging naar de koelkast en haalde er een normaal pak melk met 3,5% vet uit en dronk een glas in twee slokken leeg en wachtte af. Er gebeurde niets. Dan een tweede en een derde glas en wachtte op de reactie. Er gebeurde niets. Mijn vrouw en ik gingen toen ongeveer 1 uur zwemmen en er gebeurde niets. Toen wilde ik het zeker weten en ging met mijn vrouw boodschappen doen. We kochten 2 liter chocolademelk. Mijn vrouw zei, dat kan toch niet waar zijn; iets klopt hier niet. Thuis dronk ik de 2 liter in de volgende 2 dagen op verschillende tijdstippen op. Eens voor het eten, eens na het eten en er gebeurde niets. Tot op de dag van vandaag (12/12/2008) heb ik geen diarree meer gehad.

Ik kan mij alleen bij Dr. Hamer voor zijn strijd voor een gerechte geneeskunde bedanken en zal wanneer ik voor de cursus voor psychologische natuurgenezer ben geslaagd, verder gaan om op basis van Dr. Hamer mijn patiŽnten te helpen. Ik zal aan de zijde van Dr. Hamer meestrijden voor de Germaanse Nieuwe Geneeskunde totdat iedereen het heeft begrepen.

Met vriendelijke groet,

H.J.H.


Opmerking:
Onze vriend reageert met de onderste dunne darm (diarree).
Conflictinhoud: Een brok niet kunnen verteren. Onverteerbare erger, meestal met verhongeringsangst in de ruimste zin.

Diarree is de genezingsfase. In de conflictactieve fase zouden het verstoppingen zijn.
Zou de middelste dunne darm meereageren, dan zou men in de genezingsfase diarree met overgeven hebben.

Men kan uit dit ervaringsbericht het conflict mooi herkennen:
Isolatief - de 6-jarige jongen is ongelooflijk ver van zijn geborgenheid gevende familie (moeder). Hij beschrijft het als scheiding.

Donderslag bij heldere hemel - Hij had nog nooit melk gedronken.
Hoog-acuut dramatisch - Hij wilde de melk niet drinken, ervoer het als onverteerbare erger. Hij weigerde zelfs tijdelijk de voedselopname volledig (verhongering).

Let op: Het conflict zelf, het DHS, is een kwestie van een ogenblik! Aan alle drie criteria moet voldaan zijn en in dit moment wordt de conflictinhoud geassocieerd. Hier dus "onverteerbare erger met het aspect van het verhongeren"! En in dit moment worden de sporen "geprogrammeerd". Hier de melk.

Een conflict is opgelost wanneer er geen sporen meer zijn. En sporen lossen zich op wanneer het veroorzakende moment nu inhoudsloos is geworden, dus niet meer kan gebeuren.

Destijds was onze vriend 6 jaar oud en een kind. Nu is hij 49 jaar en vader van 2 volwassen kinderen. Dat, wat hem destijds is overkomen, kan voor hem nu niet meer gebeuren. Het conflict van destijds is voor hem nu inhoudsloos geworden.

43 jaar lijden en onaangenaamheden hebben zich door het herkennen en begrijpen van de samenhangen in lucht opgelost.

De Germaanse kost niets en heeft geen bijwerkingen. Met de Germaanse is de patiŽnt de baas van zijn eigen oerprobleem. Tussen hem en zijn gezondheid staat noch een arts, noch een medicijn.

De Germaanse is de geneeskunde van de vrijheid!

Met vriendelijke groet,

Helmut Pilhar


Allergie; niezen, loopneus, jeukende en waterige ogen.


DATUM:
maart 2011
CLIňNT: 36-jarige, rechtshandige man.
Subjectieve klacht: allergie; niezen, loopneus, jeukende en waterige ogen.
De cliŽnt vertelde dat de symptomen begonnen toen hij 10 of 11 jaar oud was en dat ze er sindsdien altijd waren.
Hij gaf aan dat de symptomen ís nachts erger zijn, waardoor hij niet goed kan slapen.
Hij zei dat de symptomen er ook het hele jaar door aanwezig zijn, met geen verlichting.
Hij gaf toe, dat de symptomen alleen op vakantie minder hevig zijn.
Hij berichtte dat hem is verteld dat hij voor alles en nog wat allergisch is: voor huisdieren, omgeving, stof, enz.
De cliŽnt gaf aan dat hij regelmatig medicijnen tegen de allergie inneemt (2-3 pillen per dag) en ook dat hij een maand geleden allergie-injecties kreeg, die echter geen verlichting brachten.

Observatie: De cliŽnt kon zijn wervelkolom in alle richtingen buigen.
Hij nieste niet opvallend vaak en had tijdens zijn eerste bezoek geen allergieverschijnselen, maar zijn voorhoofdsholtes waren licht verstopt en hij had een verstopte neus.
Aangedane organen: neusslijmvlies en voorhoofdsholtes
Embryonaal kiemblad: ectoderm Hersencontrolecentrum: cerebrale cortex
Bindvlies (helder vlies dat het witte deel van de ogen/oogleden bedekt)
Embryonaal kiemblad: ectoderm Hersencontrolecentrum: cerebrale cortex (sensorische cortex)
Nierverzamelbuisjes (ďSyndroomĒ, waarbij vocht wordt vastgehouden)
Embryonaal Kiemblad: endoderm Hersencontrolecentrum: hersenstam

GNM uitleg: neusslijmvlies en voorhoofdsholtes: stinkconflict, ďdit stinktĒ, wat ulceratie
veroorzaakt in het neusslijmvlies.
Bindvlies: ďlichtĒ visueel scheidingsconflict; iemand onverwacht uit het oog verliezen, wat in de conflict - actieve fase ulceratie (weefselverlies) veroorzaakt.
In de genezingsfase is er zwelling van ogen en voorhoofdsholtes.
Nierverzamelbuisjes: existentie-/verlatingsconflict
, dat vocht vasthoudt, vooral in het gebied dat op dat moment geneest (hier de neus, voorhoofdsholtes en ogen). De cliŽnt bevindt zich momenteel op sporen, die zijn symptomen weer oproepen en een hangende genezing veroorzaken.
Hij zal het oorspronkelijke conflict, samen met de ermee verbonden sporen moeten identificeren, om het Biologische Speciaal Programma (SBS) te kunnen afronden.

GNM begrip: Na bespreking van het betrokken conflict herinnerde zich de cliŽnt, dat hij rond zijn 10e/11e jaar met het gezin is verhuisd, wat ook betekende dat hij naar een andere school moest en
afscheid moest nemen van zijn vrienden (zijn DHS).

Hij herinnerde zich, dat het eerste voorval, dat zijn symptomen veroorzaakte, tijdens een voetbalwedstrijd na de verhuizing plaatsvond.
Hij vertelde dat hij nog in zijn oude voetbalteam in zijn oude buurt kon spelen waardoor hij tijdens die eerste wedstrijd met zijn oude teamgenoten in genezingsfase A ging.
Hij herinnerde zich dat hij van het veld af moest omdat zijn symptomen zo hevig werden dat hij vanwege het niezen en de waterige ogen nauwelijks kon zien of functioneren. Het is best mogelijk dat er in de loop van de jaren nieuwe sporen ontstonden omdat hem, toen hij ouder werd, werd verteld dat hij voor veel dingen allergisch was.
De cliŽnt begreep de uitleg en was vastbesloten er aan te werken en de emoties te accepteren die hij met 11 jaar voelde toen het gezin verhuisde en hij zijn vrienden en vertrouwde omgeving kwijt raakte, om uiteindelijk dit hoofdstuk van zijn leven af te sluiten.
Hem is ook gevraagd, zijn symptomen in te gaten te houden om zijn sporen te identificeren en ze zich bewust te worden, zodat hij het SBS eindelijk zal kunnen afsluiten en zijn genezingsfase afronden.

Resultaat: Tijdens een volgend consult een week later berichtte hij, dat hij al 3 dagen helemaal geen
symptomen meer had.
Na twee bezoeken meldde hij een 70% verbetering van zijn symptomen en zei, dat hij ís nachts geen symptomen meer had en sinds ons eerste consult goed had geslapen.
Hij zei dat hij de hele week slechts ťťn allergiepil had ingenomen.
Hij vertelde dat hij overdag een paar mildere symptomen had op weg naar het werk.
Nadat hij de betekenis van die dag had onderzocht, legde hij uit dat hij zich, als er op het werk een klacht is die hij moet behandelen, zich vaak voelt ďals een kind dat moeilijkheden krijgtĒ (een spoor). De cliŽnt zei dat hij door zal gaan, emotionele verbanden te leggen met zijn sporen en met hoe hij zich voelde in die gespannen tijd als 10/11-jarige.
Na zijn derde consult, twee weken na zijn laatste afspraak, was hij er verbaasd over hoe hij zich voelde.
Hij vertelde dat hij een week met zijn gezin naar Florida was gegaan en dat hij gewoonlijk in het vliegtuig ernstige symptomen kreeg maar dat hij deze keer helemaal geen symptomen had.
Hij is ook verbaasd, omdat zijn symptomen normaliter in maart en april het ergst zijn.
In plaats ervan vertelde hij, dat hij al bijna 3 weken geen allergiemedicijnen meer heeft ingenomen en over het geheel genomen 85-90% verbetering merkt.
De bezoeken van de cliŽnt waren consulten en bevragingen om zijn conflict, sporen en actieplan te bespreken.
Ik gebruikte ook algemene technieken om zijn energie in evenwicht te brengen en paste zachte spier- en drainagetechnieken toe om spanning te verminderen en de bloedsomloop te verbeteren. De cliŽnt vertelde dat na 4 bezoeken zijn ďallergieŽnĒ, die hij 25 jaar lang had, bijna volledig zijn opgelost.

Germaanse geneeskunde
<<<   Index ervaringsverhalen   >>>

Allergie, opgelet, in ervaringsverhalen kan over meer dan een conflict gesproken worden.